Günün güzel olsun hayatım.

Bir kaç gündür kötü bir öksürüğe yakalandım. geceleri nöbetlerle sürekli uyanıyorum. Dün gece de  böyle bir geceydi. baktım olmayacak kalktım yataktan. Oturdum yattım uyudum uyandım. saat 06: 00 olmuştu ki dalmışım. zaten saatlerdeki  değişikliğe de alışamamışım. Saat 07:00 ye doğru eşimin sessizce üzerimi örtmesi ve belli ki uyandırmamak için yanağımı usulca öpmesi üzerine ben de sanki inadına uyandım... Ama insan bu şekilde uyandırılınca gözlerini açtığında eşinin gülümseyen yüzünü görünce can kurban... ben de ona kahvaltı hazırladım. Böylece gün güzel başladı...Teşekkür ederim  aşkım. Günün güzel olsun hayatım. ve gününüz güzel olsun sabah eşine çocuğuna gülümseyen tüm eşlerin .. :)

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

BABAMMM BENİM

   Sevgili Babacığım,

  Birine sizden bahsederken sizin aslında kayınpederim olduğunuzu öğrendiğinde çok şaşırmıştı... :) 

  Bunca yıldır defalarca size duygularımı söylemek istedim olmadı yazayım dedim ama her girişimim başarısızlıkla sonuçlandı. Ya da cesaretimi bir türlü toplayamadım... Bu blogu oluşturduğumda burdan olsun yazayım dedim. Aslında sizin okuyup okumamanız bilip bilmemenizde önemli değil. Sadece ben bunları herkese ama herkese söylemek istedim. 

  Yıllar yıllar önce annemi kaybettiğim zaman bulunduğum herhangi bir ortamda birisi  'Anne'  dese  bile canım yanardı.  Kaldı ki bir anne kızın sarmaş dolaş olması birbirlerini öpücüklere boğmasına hiç dayanamaz kafamı çevirir,  boğazım düğüm düğüm gizli köşelerde ağlardım. Sanki insanlar bana inadına yapıyor gibi gelirdi. Zamanla aile ortamlarından uzak durmaya çalışır olmuştum.

  Doğu'da bir söz varmış duyduğumda çok hoşuma gitti. İnsanlar bir acı yaşadıkları zaman ' Allah size bu acıyı unutturmasın' derlermiş. Önce garip gelsede o kadar anlamlı ki. İnsanın bir acıyı unutmasının ya da acının azalmasının en  kötü durumu ne yazık ki  başka bir acı yaşaması...
  Yıllar geçiyor ve bir çok şey oluyor insanın yaşamında elbet unutmuyor insan yaşadıklarını.. Ama başka uğraşlar, başka sorunlar ve ne yazık ki başka acılar...

  Babamı kaybetmem hayatımın başka bir draması oldu. Hayatımın sarsıntılı bir döneminde yere yıkılmama ramak kaldı belki ama yıkılmadım. Ne o gün ne ondan sonra yaşananlarda yıkılmadım, yıkılmayacağım da..

  Yıkılmadım çünkü siz vardınız... hem o günlerde hem sonrasında o kadar hissettim ki varlığınızı, desteğinizi, sevginizi... Bunu dışarıdan bakan kimse anlayamaz kimse hissedemez... Ama ben her  'kızımmm'  dediğinizde rahatladığımı sanki üzerimden büyük bir yükün kalktığını hissettim. Beni öz kızlarınızdan  hiç ayırmadığınızı, hatta korumaya çalıştığınızı, söz konusu eşim bile olsa  oğlum deyip geçmediğinizi,   her zaman objektif, her zaman mantıklı her zaman aklı selim davrandığınızı  o kadar çok gördüm, yaşadım ve derinden hissettim ki... 

  Sizinle asla fazla samimi olamaz insanlar hep bir ölçü vardır hayatınızda ilişkilerinizde... Buna rağmen ben sevginizi, ilginizi o kadar iyi biliyorum ki. ..  O kadar çok seviyorum ki sizi, o kadar çok şey söylemek istiyorum ki size... Ama çok iyi biliyorum ki siz bunların size söylenmesini istemezsiniz...  

  Ben birlikte olduğumuz her ortamda sizi izler duygularınızı gözlerinizden anlamaya çalışırım.
  Size karşı o kadar zayıfım ki aslında... kendimi kötü hissettiğim ya da keyfimin olmadığı zamanlarda sizden kaçarım mesela...  Zira o anda sizin sesinizi duymak bile beni aşırı duygulandırıyor ... Bilin ki sizinle konuştuğumda ağladıysam en ufak bir şüphe duymadan başımı yaslayabileceğim baba  omzum olduğunuz içindir. Ve ne zaman elimi uzatsam elimi tutacağınızdan,  koruyup kollayacağınızdan ve bunu asla bana karşı kullanmayacağınızdan emin olduğum  tek kişisiniz...
   Benim için çok şey yaptınız yapıyorsunuz. Teşekkür etmeyi çok istedim size ama siz buna hiç izin vermiyorsunuz. Biliyorum ki vermeyeceksiniz de. Siz başka bir insansınız...Siz çok özel bir insansınız...  Siz benim için çok özelsiniz... 
   Babam gibi değil, babam olduğunuz için bunu bana her zaman hissettirdiğiniz için, yanınızda bulunduğum her zaman kendimi hep güvende ve huzurlu hissetttiğim içim, bana karşı her zaman anlayışlı olduğunuz için, her ne olursa olsun yanımda olduğunuzu hissettiğim için,  bunu bana derinden  hissettirdiğiniz için, beni çocuklarınızdan hiç ayırmadığınız, onlara sarıldığınız  her zaman bana da sarıldığınız, onlara sarılır gibi sarıldığınız için, onlara kızımm der gibi bana da kızımm  dediğiniz için,  onları aradığınız zaman beni de aradığınız için, beni düşündüğünüz,  benim için endişelendiğiniz için her zaman eşitlikçi ve adil olduğunuz için ve tüm bunları bana tüm açıklığı ile hissettirdiğiniz için, bana gerçekten bir baba olduğunuz için.. Sizden bahsederken her yerde her zaman kayınpederim değil babam diyebildiğim ve bununla gurur duyduğum için... TEŞEKKÜR EDERİM.
  SİZİ ÇOK AMA ÇOK SEVİYORUM. VARLIĞINIZ BANA BÜYÜK BİR GÜÇ VERİYOR.  İYİ Kİ VARSINIZ İYİ Kİ BABAM OLDUNUZ.
 

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

DAYANDIN ANNE

DAYANDIN ANNE 
Yaklaşık 2 yıl önce idi. Canım daha küçük... 5 yaşlarında... Akşamın ilerleyen saatlerinde ekmek arası bir şeyler istedi. Ben de 'hayır' dedim. 'Yemek satinde yemiyor sonra abur cabur yemek istiyorsun' diyerek biraz da kızdım.
   Canımın gözleri daha ben cümlemi tamamlarken dolmaya başladı. Sonra da boncuk boncuk dökülmeye başladı yaşlar...Ben kendimi tutmaya ve bir şey söylememeye çalışırken bu arada kızım  ' Dayandın sen bana dayandın anne ' diyerek ağlamaya devam ediyordu.Ben hiç bir şey anlamamış bir şekilde ' ne diyorsun sen kızım ' dedim.O hala hem ağlıyor hem de 'Dayandın anne sen bana dayandın' diyordu. Ben hala anlamsız gözlerle ona bakarken 'kızım ne demek dayandın' dedim.
   Bu durum bayağı bir süre devam ettikten sonra nihayet sakinleşti ve ne demek istediğini açıkladı. 
  ' Ben geçen akşam da yiyecek istemiştim. Sen de olmaz demiştin. Sonra da getirmiştin. Ben neden getirdin deyince dayanamadım sana kızım demiştin. Şimdi dayandın işte anne dayandın işte' demez mi?
    Ben çok şaşırmış  bir durumda hem gülüyor hem de canıma sarılıp öpüyordum.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

TEŞEKKÜR

Yaklaşık 1 yıldır yaşadığım son 4 aydır son raddesine gelen ve benim sindirmeye çalıştığım olaylar sırasında yanımda olan, beni dinleyen, bazen benden çok sinirlenen ve her yerde her zaman  bana destek olduğunu ifade eden Aşkım'a, anneme ve babama teşekkür ederim.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Ben...

Canım kızımın öğretmenine mi özendim acaba? Benim neden blogum olmasın... :) Elbette böyle değil... ama bir çağrışım bir neden olmasın durumu yarattığı kesin...

Bugün oturdum bilgisayarın başına... denedim. Sanırım oldu. bakalım ilerleyen günler bize ne getirecek...
Ne yapabilirim bu blogda...

Düşünüyorum. Hayatta hepimizin bir sürü rolü var. Her birini ayrı sahnede ayrı zamanlarda oynuyoruz.
Ben bir anneyim... eşim... evladım... ablayım.... torunum... kardeşim... gelinim... görümceyim... yeğenim...halayım... teyzeyim...
Bir öğretmenim...tarihçiyim... eğitimciyim... danışmanım... rehberim....
Arkadaşım...dostum...
İnsanım...
Öyleyse yaparım bir şeyler...
En önemlisi paylaşırım...
Paylaşmak isteyenleri dinlerim... anlatırım..... cevaplarım
Yıllardır sınavlara hazırlanan, stres yaşayan, ailesiyle çevresiyle paylaşamayan öğrencilerimin paylaştıklarını onların özellerine saygı duyarak paylaşmak en önemli isteğim.

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

BELKİ !..

    O  gün yine geç kalma telaşı içinde evden çıktığımızda Canım kızım  asansöre binmek istemedi. Ben mecburen ona eşlik ederken yeğenim Emre  asansörle indi.
    Aşağıda buluştuğumuzda kızım,  Emre'nin yüzüne bakmayıp tavır yapmaya başladı. Emre 'ne oldu şimdi ' deyince  kızım 'Sen asansörle indin ama' dedi. Emre  'Ama Ödül senin ne yapacağın belli olmuyor ki, sizinle merdivenden inseydim belki de neden bizimle geliyorsun diyecektin ' dedi.
    Kızım son derece sinirlenmiş bir şekilde Emre'ye dönüp ' Bak ne güzel söyledin BELKİ di mi Emre' dedi.
   Ben güldüğümü göstermemek için başımı diğer tarafa çevirirken Emre  'Çok işiniz var teyze ' dedi.  Ben de onayladım. Ve kelimelere bu kadar güzel anlam verdiği için kızımla gurur duydum.  Eee   zamane çocukları...

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

ÇOKKK

Çok hastayım.  Saatlerce yatar da insan kalkmak istemez mi...  Kalkamıyorum.  Uyuştum iyice... Tembelleştim...  Of çok sıkıldım...

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

SİZ BÜYÜKLER

  2009 Haziran ayı. Ankara'dayız. Kahvaltı masası..
  Canım kızım her zamanki  sıradışılığı ve yaratıcılığı ile bizleri kimi zaman şaşırtıyor kimi zaman yüzümüzü ekşitmemize neden oluyor. Yine muhteşem denemeler günündeyiz.
  Salatlıkla çikolatayı, patates kızartması ile reçeli yemeye çalışırken yeğenim Tuğba ' Ay Ödül öyle yenir mi? ' demiş bulundu. Canım kızım kafasını kaldırdı. Bir Tuğba'ya bir bize bakarak ve başını iki yana sallayarak özlü sözlerinden birini daha kullandı. ' Siz büyükler çok küçük düşünüyorsunuz!' 
Daha 7 yaşında filozofum benim... Yer misin yemez misin...

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

S.E. / Kastamonu

CANIM HOCAM

Hafta içi için çok üzgünüm.( Yani doğruya doğru pek verimli değildi. Ama hafta sonu (maaşallah diyelim :)) pek iyi. Soruların çokluğundan mı anlayacağız diyebilirsiniz. Yoo hepsi de içime o kadar sindi ki gözlerimden anlayabilirsiniz.

O kadar çok şey öğrendim ki, o kadar çok şey kattınız ki bana ( bize ) hocam. Size nasıl teşekkür edeceğimi her zaman şaşırıyorum.

Benden size karşı kocaman bir sevgi, kocaman bir hayranlık, kocaman bir minnettarlık var. Hakkınızı nasıl öderim (z) bilmiyorum (z). Ama elimden geldiğince sizin için bir şeyler yapmaya ben çoktan hazırım.

Ben sizi çok seviyorum.

Canımsınız canım hocam.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!